نقد فیلم هنگامه به قلم علی رفیعی

چندی پیش؛ فیلم سینمایی «هنگامه» تنها اثر سینمایی ایران در حوزه شهدای مدافع حرم؛ در کاشان اکران شد. و اتفاقا مورد توجه عموم هم قرار گرفت. ولی آیا این توجه و این بازخوردها برای استانی مثل استان اصفهان کافی و وافی است؟

آیا این استان با وجود دارا بودن آمار افتخار آفرین شهدای جنگ تحمیلی و مدافعان حرم؛ باید مصرف کننده تولیدات دیگران باشد؟

آیا بهتر نیست مدیران استان و فرهنگ مداران و فرهنگ اندیشان؛ که روزانه چندین سمینار می روند؛ و چندین سمینار برگزار می کنند. کاری برای تولید آثار فاخر در حوزه تولیدات سینمایی و در مقوله معرفی شهدای حرم کنند؟

در شرایط فعلی، شهادت مدافعان حرم اهل بیت (ع) یکی از بحث های مهمی است. که هر از چند گاهی تیتر یک اخبار را به خود اختصاص می دهد. 

شهادت مظلومانه کسانی که ما هیچ از آنها نمیدانیم؛ به راستی هیچ چیز جز خبر شهادتشان .

 اما اینچنین خبرهایی و اخبار مربوط به تروریست ها و نابسامانی های خاورمیانه؛ با چاشنی دفاع قهرمانانه مدافعان حرم اهل بیت(ع) در سراسر دنیا است؛ شمول یاگستردگی زیادی دارد؛ که میتواند پتانسیل خوبی برای رسانه باشد. 

با توجه به اینکه افزایش اطلاعات افکار عمومی از جنایات تروریست ها؛ نمایش اهداف سربازان و مدافعان حرم و شهدای این عرصه؛ به بازتولید آثار هنری مخصوصا در عرصه سینما منتهی می شود . از این منظر که رسانه سینما مخاطب بیشتری دارد؛ تاثیرگذاری بالاتری را نیز موجب می شود. 

هر چند نمی توان کارکرد ادبیات؛ ازقبیل رمان و شعر را در این مهم انکار کرد. اما سینما به دلیل جذابیت بصری توانمندتر عمل کرده است. کارکرد مهم دیگر فیلم نیز به غیر از آگاه سازی آنی و فعلی، ماندگاری سندی است. برای عبرت آموزی آیندگان. پس به همین دلایل و به دلیل پرچمداری استان اصفهان در وادی ایثار و شهادت باید کاری کرد. و باید حرکت کرد.

دیدگاه ها

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *